ບັນທຶກຊີວິດ

ຄ່າແຕ່ສ້າງຄອບຄົວກັບສຸພາພອນມາກໍເຂົ້າເກືອບສອງປີແລ້ວ. ຕອນທີ່ເອົາກັນໃໝ່ໆກໍຮູ້ສຶກວ່າມີຄວາມສຸກດີເພາະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຍັງຫວານຊື່ນ ເຖິງອ່ອມຂີ້ເຫຼັກຈະຂົມ ສົ້ມຜັກສ້ຽນຈະຮຶນ ກໍກືນລົງຄໍໄດ້ຢ່າງສະບາຍ ເພາະຢູ່ໃນໄລຍະເຂົ້າໃໝ່ປາມັນ… ແຕ່ມາຮອດທ້າຍຂອງປີທີສອງແຫ່ງຊີວິດຄອບຄົວ ຮູ້ສຶກວ່າຊີວິດສີຈືດໆຈາງໆໄປວາດໃດວາດໜຶ່ງ. ສຸພາພອນມັກຈະໝົກໝົ້ນນຳກອງປຶ້ມ ເພາະພວມຮຽນເອົາປະລິນຍາໂທສາຍພິເສດຂອງຄະນະ… ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ໃນການຮັກສາຄວາມງາມໃນຕົນໂຕຂອງນາງກໍຮູ້ສຶກວ່າຫຼຸດຢ່ອນຜ່ອນລົງ ຈົນເຮັດໃຫ້ແສງແກ້ວຜູ້ເປັນຜົວທີ່ເຄີຍເຝົ້າເບິ່ງເຝົ້າແຍງພາຍຫຼັງທີ່ເລີກຈາກວຽກງານມາ ກໍປັບປ່ຽນໄປ ບໍ່ສູ້ໄດ້ຫຼົງສະເໜ່ຫາຂອງຜູ້ເປັນເມຍຄືດັ່ງເກົ່າ… ສິ່ງທີ່ປ່ຽນໄປນີ້ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫົວໃຈຂອງແສງແກ້ວທີ່ເຄີຍມີແຕ່ສຸພາພອນທີ່ນັ່ງຄອງ ແປສະພາບໄປຫຼົງສະເໜ່ສຸພິນທອງ ນ້ອງເມຍຜູ້ພວມແຕກເນື້ອສາວ… ຮູບຮ່າງໜ້າຕາຂອງສຸພິນທອງບໍ່ຜິດຜ້ຽນຈາກຜູ້ເປັນເອື້ອຍໃນສະໄໝທີ່ພົບກັນຄັ້ງທຳອິດຈັກໜ້ອຍເລີຍ… “ອ້າຍຊິໄປໃສຕໍ່ຫັ້ນ?” ຜູ້ເປັນເມຍກ່າວຂຶ້ນ ຫຼັງຈາກລົງຈາກລົດເກ໋ງຄັນງາມ. “ຊິໄປຮັບນາງທອງ.” “ກະດຽວວ່າລາວຊິເມືອກັບໝູ່. ບໍ່ໄປຮັບກໍໄດ້ແລ້ວແຫຼະ!” “ບໍ່ໄປຮັບໄດ້ແນວໃດ ຂອງແນວວ່ານັດກັບນ້ອງແລ້ວເດ!” “ຂ້ຽວໄປຂ້ຽວມາເດີ! ແລະຢ່າລືມແວ່ຊື້ນໍ້າເຕົ້າຮູ້ມາໃຫ້ແດ່!” ເວົ້າສຸດ ສຸພາພອນກໍຫອບເອົາເອກະສານຫອບບັກໃຫຍ່ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນດ້ວຍອາການອິດອ່ອນ… ຫຼາຍມື້ມາແລ້ວ ທີ່ແສງແກ້ວຫັນມາເອົາອົກເອົາໃຈນ້ອງເມຍແບບບໍ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນ, ນັບແຕ່ທີ່ສຸພາພອນຄຸມທັງວຽກງານທັງວຽກຮຽນ ຈົນບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະມາເອາະເຊາະເງາະງອນນຳຜູ້ເປັນຜົວ… ແມ່ນກະທັ່ງເວລານອນ ພໍແຕ່ຫົວຕິດໝອນ ສຽງຫັນໃຈເຂົ້າອອກແບບສະໝໍ່າສະເໝີຂອງເມຍ ກໍເຮັດໃຫ້ແສງແກ້ວໝົດອາລົມ… ດັ່ງນັ້ນ ດວງໜ້າຂອງສຸພິນທອງກໍຈຶ່ງເຂົ້າມາແທນທີ່ໃນຫ້ວງຄວາມຄິດຂອງເຂົາ… ມື້ນີ້ ກໍແມ່ນອີກມື້ໜຶ່ງ ຫຼັງຈາກຮັບເອົາເມຍມາສົ່ງເຮືອນແລ້ວ, ເຂົາກໍລິວໄປສະຖາບັນບ່ອນທີ່ນ້ອງເມຍຮຽນພາກພິເສດ… ຄອງຖ້າໃຫ້ໂຮງຮຽນເລີກດ້ວຍຈິດໃຈກະວົນກະວາຍ ແສງຕາແນມຈຶ້ງໄປທີ່ປະຕູໂຂງຂອງໂຮງຮຽນຢ່າງບໍ່ລະວາງ… ແລະໃນທີ່ສຸດ ພາບຂອງນັກສຶກສາໄຫຼອອກເປັນແພຈາກປະຕູໂຂງ ກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາສວ່າງໃຈ ມືຟ້າວບິດກະແຈເພື່ອກຽມສະຕາດຈັກລົດ… ບໍ່ພໍຫ້ານາທີ ຮ່າງອໍລະຊອນອ້ອນແອນຂອງສຸພິນທອງໃນຊຸດນັກສຶກສາກໍມານັ່ງຄຽງຄູ່ກັບເຂົາ… “ເປັນແນວໃດ, ຮຽນມື້ນີ້ມ່ວນຢູ່ບໍ?” ເຂົາເປີດສາກທຳລາຍສຽງສັ່ນສະເທືອນຂອງຈັກລົດ ພ້ອມທັງເລັ່ງໄປທາງໜ້າຢ່າງຊ້າໆ… “ມ່ວນດີຢູ່, ເພາະອາຈານເພິ່ນມັກເວົ້າຕະຫຼົກ ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງຫົວຢູ່ຕະຫຼອດ.” ສຸພິນທອງທັງເວົ້າທັງຫົວໄປນຳ. “ມື້ນີ້ໄປກິນຊີ້ນດາດກັບອ້າຍບໍ່?” ເຂົາກັ້ນໃຈຖາມອອກໄປ. “ເອື້ອຍພອນກະໄປນຳຫວາ?” ນ້ອງເມຍງວາກໜ້າມາຖາມ. “ລາວບອກວ່າບໍ່ໄປ ໃຫ້ອ້າຍຊວນນ້ອງໄປນຳວ່າຊັ້ນ!” “ຄັນຊັ້ນ ນ້ອງໄປຖ່າຍເຄື່ອງຈຶ່ງໄປນໍ!” ພໍໄດ້ຍິນຄຳຕອບ ເຂົາກໍຍິ້ມນ້ອຍໆແບບມີເລດໄນ ພ້ອມກັບກືນນໍ້າລົງຄໍເອືອກບາດໜຶ່ງ… ເມື່ອລົດມາຈອດຢູ່ໜ້າເຮືອນ ສຸພິນທອງກໍຫອບເອົາກະເປົ໋າປຶ້ມລົງຈາກລົດ ແລະກໍຖາມຜູ້ເປັນອ້າຍເຂີຍແບບຊື່ໆວ່າ: “ອ້າຍບໍ່ລົງມາປ່ຽນເຄື່ອງຫວາ?” “ອ້າຍຊິຖ້າຢູ່ນີ້ດອກ, ຮີບລະໄປຖ່າຍເຄື່ອງສາ ແລ້ວຂ້ຽວມາ.” ບໍ່ພໍສິບນາທີຂອງການລໍຖ້າ, ເຂົາກໍແນມເຫັນຮ່າງອັນອໍລະຊອນຂອງນ້ອງເມຍກ້າວຂາຍ່າງອອກມາຈາກເຮືອນມຸ່ງໜ້າມາທີ່ລົດ. ເຂົາຟ້າວສະຕາດຈັກລົດ ແລະເອນກາຍໄປໄຂປະຕູລົດຖ້າຍິງສາວທີ່ຈະໄປກິນຊີ້ນດາດນຳ. ກິ່ນຫອມອ່ອນໆຈາກຮ່າງຄີງຂອງຍິງສາວທີ່ນັ່ງຂ້າງຄຽງໂຊຍເຂົ້າດັງ ເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກຊື່ນອົກຊື່ນໃຈຈົນບອກບໍ່ຖືກ… ອົດໃຈບໍ່ໄຫວ ອຳນາດມືດຂອງຄວາມຄິດໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ເຂົາໃຊ້ມືຂວາລະຈາກພວງມາໄລລົດ ແລ້ວເລື່ອນໄປຍັງຮ່າງຄີງຂອງຍິງສາວ ແຕ່ກໍຖືກປັດປ່າຍອອກແບບບໍ່ພໍໃຈ… “ອ້າຍຂໍໂທດເດີ, ວ່າຊິເອົາເຈ້ຍອະນາໄມມາເຊັດປາກຊັ້ນດອກ!” ເຂົາແກ້ໂຕແບບຂ້າງໆຄູໆ ພ້ອມທັງຫົວຮິໆ ແຕ່ກໍບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຕົນເອງຫຼຸດພົ້ນຈາກອາການໜ້າຊາໄດ້. ຍ້ອນອາການໜ້າມືດປານກັບຊ້າງປ່າຕົກມັນ ເຂົາຮີບຟ້າວຫັກພວງມາໄລເຂົ້າແຄມທາງບ່ອນທີ່ແສງສະຫວ່າງບໍ່ມາຮອດ ແລະ ກໍປອດຜູ້ຄົນກາຍຜ່ານ… ຈັ່ງໃດ ກໍຕ້ອງຈັດການໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍກ່ອນທີ່ເຫຍື່ອອັນແຊບຊ້ອຍຈະຫຼຸດລອຍໄປ… “ອ້າຍມາຈອດລົດຢູ່ນີ້ເຮັດຫຍັງ?” ສຽງຂອງຍິງສາວຖາມແບບສີຟ່າວໆ. “ບໍ່ມີຫຍັງດອກ! ພຽງແຕ່ພານ້ອງມາເບີຍອາລົມຢູ່ບ່ອນມືດໆນີ້ກ່ອນຊິໄປກິນຊີ້ນດາດ!” ບໍ່ເວົ້າລ້າ ເຂົາໃຊ້ມືຂວາໂອບໂຕຂອງຍິງສາວເຂົ້າມາສູ່ອ້ອມເອິກ ພ້ອມທັງລະດົມຈູບຢ່າງເມົາມັນ ຈົນຍິງສາວບໍ່ສາມາດປົກປ້ອງຕົນເອງໄດ້ ຈຶ່ງປ່ອຍເລີຍຕາມເລີຍ. ເຫັນແນວນັ້ນຝ່າຍຊາຍຍິ່ງໄດ້ໃຈ ຍິ່ງຕະລຸມບອນພິດສະຫວາດນາງຢ່າງເອົາເປັນເອົາຕາຍ… “ໂອ້ຍ! ຫັນໃຈບໍ່ອອກ.” ສຽງສີແຫບໆດັງຈາກປາກຝ່າຍຍິງ ພ້ອມທັງຍູ້ຝ່າຍຊາຍໃຫ້ອອກຈາກຕົນ. “ພານ້ອງໄປກິນຊີ້ນດາດກ່ອນສາ ແລ້ວຈຶ່ງຄ່ອຍວ່າກັນຕໍ່!” ຄວາມເມົາມັນຄ່ອຍໆຈາງຫາຍ ສະຕິສຳປະຊັນຍະກັບຄືນສູ່ຄວາມເປັນຄົນ ເຂົາຮູ້ສຶກວ່າລົດສະຫວາດແບບນີ້ ເຂົາເຄີຍພໍ້ມາແລ້ວເມື່ອສອງປີກ່ອນ ຕອນທີ່ເຂົ້າພວມໃໝ່ປາພວມມັນ… “ອ້າຍຂໍໂທດ! ອ້າຍຜິດໄປແລ້ວ! ຍົກໂທດໃຫ້ອ້າຍແດ່!” ທັງເວົ້າທັງຍໍມືນົບແບບຄົນຮັບຜິດ ແລະກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: “ຫາກນ້ອງບໍ່ມາ, ອ້າຍກໍຄົງເປັນຈອມໂຈນປຸ້ນສະຫວາດໄປແລ້ວ! ຂອບໃຈທີ່ນ້ອງຮູ້ເທົ່າທັນຄວາມຄິດຊົ່ວຂອງອ້າຍ! ” “ນ້ອງກໍຕ້ອງຂໍໂທດທີ່ບໍ່ໄດ້ເບິ່ງແຍງອ້າຍໃຫ້ສົມເປັນເມຍທີ່ດີ!” ໃນຄືນນັ້ນ, ຄວາມມືດມິດຂອງລາຕີການກໍໄດ້ເປັນສັກຂີພະຍານໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງສອງໃນການສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈຊຶ່ງກັນແລະກັນ ພ້ອມທັງແຜ່ກະຈາຍຄວາມໜາວເຢັນໃຫ້ຜົວເມຍຄູ່ນີ້ໄດ້ເປັນກ້ອນຊີ້ນອັນດຽວກັນຕາບຈົນສິ້ນລາຕີການ…

(ຈົບ)